بزرگ فتح براى مسلمين هويدا شد . همچنين وى ادامه مىدهد حنظلة ابن ابى سفيان در برابر على قرار گرفت و آن حضرت او را كشت . طعيمه بن عدى نيز به جنگ على آمد و او هم به سرنوشت حنظلة دچار شد . پس از او نوفل بن خويلد ، يكى از شياطين قريش ، با آن حضرت نبرد آزمود و او نيز به دست على ( ع ) به ديار عدم رهسپار شد . همين‌طور على ( ع ) يكى پس از ديگرى از آنها را كشت و بدين ترتيب نيمى از كشتگان بدر را ، كه هفتاد تن بودند ، آن حضرت به تنهايى نابود كرد . به عبارت ديگر همهء مسلمانان كه در جنگ بدر بودند به كمك سه هزار فرشته نيمى از مشركان را كشتند و على ( ع ) به تنهايى و با كمك و تأييد الهى نيم ديگر را از ميان برد . و بدين‌گونه براى مسلمانان پيروزى را با دست خود به ارمغان آورد . . . در معركهء احد نيز محور جنگ و شير يكه‌تاز و چهرهء منحصر به فرد و رهبر آن ميدان مانند روز جنگ بدر ، امير المؤمنين ( ع ) بود . كسانى كه در كتب سيره و تواريخ ، نگرشى عميق دارند در درستى اين قول ترديد نمىكنند . هرچند كه نويسندگانى سعى دارند با به كار بستن دسيسه‌هاى گوناگون شريكى براى آن حضرت در اين دلاوريهاى بىنظير ، بتراشند . اما آن كس كه از اخبار جنگها و غزوات آگاهى دارد با نيم نگاهى مىتواند صحت گفتهء ما را تأييد كند . على نيز در ميدان نبرد احد همچون ديگر ميادين جنگ چهره‌اى ممتاز و برتر داشت ، كه شمه‌اى از آنها در قسمت دوم بيان شد و در اين جلد در شرح جنگ احد به بازگويى آن دلاوريها خواهيم پرداخت . در جنگ با يهوديان بنى نضير ، كه به محاصرهء پيامبر درآمده بودند ، على ( ع ) دلاورى از آنان را به نام غرور كه به خيمهء پيامبر تيرى رها كرده بود ، كشت و سر او را براى پيامبر آورد . 9 تن ديگر از بنى نضير غرور را همراهى مىكردند كه پس از قتل او به دست على ( ع ) ، همگى گريختند و على ( ع ) با ده تن از ديگر مسلمانان به آنها رسيد و ايشان را به كام مرگ فرو فرستاد . همين دلاورى على بود كه فتح دژهاى بنى نضير را به دنبال داشت . در جنگ خندق ، عمرو بن عبدود از جنگاوران و دليرمردان سپاه دشمن حضور داشت . همهء مسلمانان از حضور او مرعوب شده بودند و پيامبر از ميان آنان براى مصاف با عمرو ، هم‌نبردى مىطلبيد و براى هماورد عمرو ، بهشت را به عنوان پاداش ضمانت كرده بود . اما كسى از مسلمانان را ياراى اجابت به درخواست پيامبر نبود و گويى مرگ خود را انتظار مىكشيدند . اما در اين ميانه على ( ع ) تقاضاى پيامبر را پاسخ گفت و به مصاف عمرو رفت و او را كشت و پس از كشتن عمرو به جنگ با همراهان او برخاست و نوفل بن عبد الله را در خندق به قتل رسانيد . با كشته شدن نوفل ، مشركان از جنگ گريختند و خداوند مؤمنان را از جنگ كفايت كرد و